வயல்களுக்கு நடுவே கமலஹாசனும், ஹேமமாலினியும்

சென்னை நகரத்தின் தபால் அலுவலகங்களுக்கு ஆறு இலக்க எண்கள் தருவதற்கு முன்பு சென்னை 18 என்றால், அது தேனாம்பேட்டையா, ஆழ்வார்பேட்டையா என்று உடனே விசாரிப்பார்கள். ஆழ்வார்பேட்டை என்றால் புது ஆழ்வார்பேட்டையா அல்லது கிராமமா என்று கேட்பார்கள். தேனாம்பேட்டை என்றால் வெள்ளாளத் தேனாம்பேட்டையா, வன்னியத் தேனாம்பேட்டையா என்று உறுதி செய்து கொள்வார்கள். இன்றும் 600 018 என்றால் இவ்வளவு விசாரிப்புகளைத் தவிர்க்க முடியாது.
சென்னையிலேயே ஓரிடத்திற்கு நான்கு சாலைகளை எல்லைகளாகக் கூற முடியுமானால், அது இந்த ஆழ்வார்பேட்டை-தேனாம்பேட்டைதான். வடக்கே கதீட்ரல் சாலை. தெற்கே சேமியர்ஸ் சாலை. மேற்கே மௌபரீஸ் சாலை. கிழக்கே அண்ணாசாலை. இந்த நான்கு சாலைகள் நடுவில் இந்த பகுதியில் உள்ள சிறு சிறு குடியிருப்புகளையும், சந்து பொந்துகளையும் பட்டியல் எடுக்க நீண்ட நேரமும் பொறுமையும் வேண்டும். சைதாப்பேட்டை போல இங்கும் பல ஜாதிகள் பெயரில் தெருக்கள் உண்டு. இன்று மாற்றுப் பெயர்கள் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால் கூட ஜாதிப் பெயர்கள் சொல்லித்தான் அடையாளம் காண வேண்டியிருக்கிறது.
இந்தப் பகுதியில் ஒரு காலத்தில் நெல் பயிரிடப்பட்டது என்றால் நம்பும்படியாக இருக்கிறதா ? இன்று கஸ்தூரி எஸ்டேட் என்றும், சோழா ஷெரட்டன், ரஷ்யக் கலாச்சார மையம் என்றிருக்கும் இடங்களில் முப்பத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கூடப் பச்சை பசேலென்ற வயல்கள் இருந்தன. இன்று சென்னையின் மிகவும் செல்வாக்கும் செல்வமும் கொண்ட பிரமுகர்கள் அங்கு வாழ்கிறார்கள். ஹிந்தித் திரையுலகில் பதினைந்து ஆண்டுகள் நம்பர் ஒன் கதாநாயகியாக விளங்கிய ஹேமாமாலினி முதலில் தன் இல்லத்தையும் பின்னர் நடனப் பள்ளியையும் இங்குதான் அமைத்திருந்தார்.
பச்சைக் குழந்தை வேடத்திலிருந்து படு கிழவன் வேடம் வரை அணிந்து சிறப்பிக்கும் கமல்ஹாசன் இந்த முன்னாள் வயலில்தான் வீடு வாங்கிக் கொண்டு, புதுமணம் புரிந்துகொண்டு புதுக்குடித்தனம் துவங்கினார்.

அசோகமித்ரன்

அசோகமித்ரனின் சென்னை சுவடுகளில் இருந்து..

நான் காந்தியா இருக்கறதும், நேதாஜியாக மாறுறதும்

கடைசி காலத்துல மக்களுக்கு ஏதாவது நல்லது பண்ணிட்டு போறத விட்டுட்டு ஏன் இப்படி ஆணவம் அராஜகம் பண்றீங்க? நான் காந்தியா இருக்கறதும், நேதாஜியாக மாறுறதும் உங்க கைல தான் இருக்குது

விஜயகாந்த்.

Bye Bye Schumi

He didn’t win the title or even the race. Indeed he didn’t even make the podium. However, Michael Schumacher’s farewell drive in Sunday’s Brazilian Grand Prix illustrated the grit, skill and determination that has made him the greatest driver Formula One racing has ever seen.

Schumacher’s competitive Formula One career may be over, but true to form, the great man entertained us to the last. Thank you Michael.

கரி பூசிக்கொள்

கருமையை முகம் முழுக்க பூசிக்கொள்
வெண்மையாய் ஒரு புன்னகையும் யிட்டு
முகம் முழுக்க கரி பூசிக்கொள்
யாருக்கும் அது தெரிந்துவிடாமல் இருக்கட்டும்

யாரும் இருந்திருக்கவில்லை
உன் முகத்தோல் அழுகியபோது
பாம்பு போல் நெலிந்து ஓடும்
விகாரம் மறைய பூசிக்கொள் அவை இப்பொது
அங்கு இல்லாமல் போகட்டும்

முக கண்ணாடியில் ஒருமுறை பார்த்துகொள்
அழகு பார்த்துகொள்ள அல்ல
பூசிக்கொண்டதை சரி பார்த்துகொள்ள

உனக்கு தெரிந்த அறிந்த முகத்தை
மற்றவருக்கு காட்டிவிடாமலிருக்க நீ பூசிக்கொண்டது
அழகு படுத்த அல்ல மாற்றாக
உன்னை மறைத்துக்கொள்ள.

ஸ்ஸ்சப்பா... கண்ணக்கட்டுதே!

ஒரு நாள் பாராளுமன்றம் நடத்த ஆகும் செலவு ஏழுபத்தி இரண்டு லட்சம்.ஆக ஒரு நிமிடத்துக்கான செலவு இருபத்தாயரம்.(1951ல ஒரு நிமிடத்துக்கான செலவு வெறும் 100 மட்டும். இதுக்கே அசந்தா எப்படி.இவ்வளவு மணி(money)யான நிமிடங்களை நம்ம மேண்மை தாங்கி mp க்கள் எப்படி வீனடிச்சி இருக்காங்க பாருங்க.

11ஆம் லோக் சபா 1996 to 1998: 5.28% of the time was wasted.
12ஆம் லோக் சபா 1998 to 1999: 10.66% of the time was wasted.
13ஆம் லோக் சபா 1999 to 2004: 22.40% of the time was wasted.
14ஆம் லோக் சபா 2004 to 2006: 38.0%
(More than 1/3 rd) was wasted in the first two session itself.
According to a report prepared by the National Social Watch Coalition, titled Citizens Report on Development and Governance - 2006″, current Parliamentary expenditures.

மரணம் விகிதங்களில்

இன்று உள்ள வளர்ந்த மருத்துவ உலகத்தில் எது மனிதனின் இறப்பு, மனிதனின் முடிவு என்பது வருடாவருடம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன். மேலும் வளர்ச்சி மேலும் தகவல்கள் மேலும் தீர்வுகள் என தினமும் மனிதர்களின் நின்ற இதயம் மற்றும் மற்ற உடல் உறுப்பின் செயலிழக்கங்களில் இருந்து மீட்டு மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கபடுகிறார்கள்.

இறப்பு என்பது உடலியல் செயலிழக்கம். ஒரு கோலின் இறப்பை போல ஒரு நட்சசத்திரத்தின்(star) இறப்பை போல இறப்பு என்பது பொருளியல் பிரச்சனை ( engineering problem ). இறப்பின் பிறகு ஆவியோ ஆன்மாவோ இறுபபதற்கான சாத்திய கூறுகள் இல்லை அதாவது ஆவியோ ஆன்மாவோ இயற்பியலின் விதிகளுக்கு உட்பட்டதில்லை ஆனால் மாலிக்கூல்ஸ்(Molecules) இயற்பியலின்
விதிகளுக்கு உட்பட்டது.

ஒரு சிஸ்டம் எப்போது இறப்பு நிலை அடைகிறது அதன் ஒவ்வொரு பாகமும் இறக்கும்போது பாகம் எப்போது இறப்பு நிலை அடைகிறது அதன் ஒவ்வொரு செல்(cell)லும் இறக்கும்போது. நமது உடலில் டிரில்லின் செல்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு செல்லும் பல ஆயிரம் மாலிக்கூல்களால் ஆனது. இந்த மாலிக்கூல்கள் எல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து உருவகிக்கும் புரதங்கள். இந்த புரதங்கள் உருவகிக்கும் ரகசியம் டி.என்.ஏ நூல் ஏணியில் எழுதியுள்ளது.

மாலிக்கூலர் இன்ஜினியரிங் தரும் அறிவியலில் வரும் எதிர்காலத்தில் நம் உடல்கள் செயலிழக்கும் தங்கள் உறுப்புகளை தாங்களே சரி செய்து கொள்ளும் நுட்பத்தை தரலாம். இயற்பியலின் எந்த கோட்டுப்பாடுகளையும் உடைக்காமல் மாலிக்கூலர் இன்ஜினியரிங் நம் உடல்களுக்கு சாகா வரம் தரும்.18ம் நூற்றாண்டின் தத்துவ ஞானி ட்னிஸ் டிடெரொட் சிலைகளை
உயிர்பிக்கும் வழிக்கண்டார் ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா ஆமாம் சிலைகளை இடித்து பொடிப்பொடி துகுள்களாக உரமாக மாற்றினார். அந்த உரத்தை கொண்டு தானியங்களையும் கீரைகளையும் விளைவித்து உணவாக்கி உயிர் வளர்த்தார். இதே எளிமையான வழியத்தான் மாலிக்கூலர் இன்ஜினியரிங் சொல்கிறது சிலையை மாலிக்கூல்களாக பிரித்தெடுத்து மனித மாலிக்கூல்களாக உருவகித்தால் உயிர் அற்றது உயிர் பெறுகிறது.

unstack the statue molecules and restack them as man molecules.along the way you brink the dead to life.

மாலிக்கூலர் இன்ஜினியரிங் தரும் இந்த அறிவியல் சாதாரண மக்களுக்கு கிடைக்கும் வகையில் மலிவாக ஆகுவதற்கு முன் நாம் இறந்து போகலாம். ஆனால் வரும் காலங்களில் மனிதன் நோயவாய்பட்டோ அழிகியோ இறக்க போவதில்லை. விபத்துகளாலோ அல்லது விரும்பியோ தான் இறந்து போகலாம். இந்த மாதிரி (தற்)கொலைகளை சட்டம் அனுமதிக்க புதிய சட்டம் இயற்றப்படும்.

சோதனை பதிவு

சோதனை பதிவு

உள்ளாட்சி தேர்தலும் ஒரு உள்குத்து(?) சட்டமும்.

தமிழக அரசு உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான அவசர சட்டம் ஒன்றை பிறப்பித்துள்ளது. இதற்கு ஆளுநரும் ஒப்புதல் அளித்துள்ளார்( அதுக்கு தானே அவரே :-)).

மேயர் மற்றும் துணை மேயரை கவுன்சிலர்களே தேர்ந்தெடுக்கும் விதத்தில் இச்சட்டம் வழிவகைச் செய்கிறது.இதுவரை மேயர் மற்றும் துணைமேயர்களை மக்களே தேர்ந்தெடுத்து வந்தனர். இந்த அவசர சட்டதின் முலம் அந்த முறை மாற்றப்பட்டுள்ளது.

கடந்த ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு நடைப்பெற்ற உள்ளாட்சி தேர்தலில் விஜயகாந்த் ரசிகர் மன்றத்தினர் கணிசமான அளவிற்கு இடங்களை கைப்பற்றியதும், நடைபெற்ற பாண்டிச்சேரி உள்ளாட்சி தேர்தலில் விஜயகாந்த்தின் தேசிய முற்போக்கு திராவிட கழகம் காரைக்கால் நகராட்சியை கைப்பற்றியதுமா??

இந்த அவசர சட்டத்தை பாட்டாளிகட்சி தலைவர் ராமராஸ் வரவேற்று ஒரு யோசனையும் தெரிவித்துள்ளார். ஒரு கட்சியின் சார்பில் தேந்தெடுக்கப்படும் மன்ற உறுப்பினர்கள் வேறு கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு வாக்களித்து விடும் அபாயம் இருக்கிறது. அதைத் தடுக்க அப்படி வாக்களிக்கும் மன்ற உறுப்பினரின் பதவியைப் பறிக்க வகை செய்ய வேண்டும் என்று அரசுக்கு தெரிவித்துள்ளார். அவருக்கு அவர் பயம்.

எது எப்படியோ,கட்சி சார்பில்லாமல் அந்தந்த இடங்களில் இருக்கும் செல்வாக்கு மிக்கவர்கள் சேவை செய்ய நினைப்பவர்கள் நேரிடையாக தலைவராக இனி வருவது இயலாத காரியம். எங்கும் நீக்கமர கட்சிகளின் ஆதிக்கம் வளர்வதற்கு இச்சட்டம் ஏதுவாக இருக்கும்.

மாறும் காட்சிகள்!

முந்தைய அ.தி.மு.க அரசு கொண்டு வந்த கேபிள் டி.வி., எம்.எஸ்.ஓ நிறுவனங்களைக் கையகப்படுத்தும் மசோதாவை, மாநில அரசின் அதிகார வரம்புக்குள்படாத சட்ட முன்வடிவு என்று காரணம் காட்டி தற்போதைய தி.மு.க அரசு விலக்கி கொண்டது. கேபிள் டிவி சட்டம் மட்டுமல்ல புதிய தலைமைச் செயலகம் கட்டுவதற்காக முந்தைய அரசால் ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தை அண்ணா பல்கலைக்கழகத்திடமே தற்போதைய அரசு ஒப்படைத்திலிருந்து, விவசாயிகளின் நலன் கருதி உருவாக்கப்பட்ட 'உழவர் பாதுகாப்பு திட்டம்' வரை பல்வேறு திட்டங்களை ரத்து செய்துள்ளது.

ஒரு அரசு கொண்டு வந்த சட்டங்களையும், மக்கள் நலத்திட்டங்களையும் அடுத்து வரும் அரசு அப்படியே தொடர்ந்து செயல்படுத்தாமல், ஒன்று அத்திட்டத்தை அப்படியே கிடப்பில் போடுவது அல்லது அத்திட்டத்தை முடக்குவது என்கிற வழக்கத்தை சமீப ஆண்டுகாலமாக ஆட்சியாளர்கள் பின்பற்றி வருகிறார்கள்.

கடந்த 2001ம் ஆண்டு சட்டப்பேரவை தேர்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சியை கைப்பற்றிய அ.தி.மு.க அரசு முந்தைய தி.மு.க அரசால் கொண்டு வரப்பட்ட சமத்துவபுரம், உழவர் சந்தை போன்ற திட்டங்களை அப்படியே கிடப்பில் போட்டது. அதுமட்டுமல்லாமல் தி.மு.க அரசால் நியமிக்கப்பட்ட சாலை பணியாளர்கள் சுமார் 10 ஆயிரம் பேரை பணிநீக்கம் செய்தது.பின்பு அவர்கள் நீதிமன்றம் சென்று தங்களுக்கான நீதியை பெற்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதுபோல் தி.மு.கவின் தலைமைக்கு நெருக்கம் என்று கருதப்பட்ட அதிகாரிகளும், மாவட்ட நிர்வாகிகளும் பந்தாடப்பட்டு, தங்களுக்கு ஆதரவானவர்களை பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டது.

இப்போது பந்து தி.மு.கவின் கையில். மறுபடியும் சட்டங்கள், திட்டங்கள் மாற்றப்படுகின்றன அல்லது வாபஸ் பெறப்படுகின்றன. அதிகாரிகள் பந்தாடப்படுகின்றனர். இதுவரை கிடப்பில் முடங்கி கிடந்த சமத்துவபுரம், உழவர் சந்தை போன்றவைகளுக்கு மீண்டும் புத்துணர்ச்சி அளிக்கப்படுகின்றன.

தமிழகத்தில் மாறி மாறி ஆட்சி செய்து வரும் கழகங்கள் இரண்டுமே ஒருவரை ஒருவர் குறைக்கூறுவதிலும், ஒருவர் மீது ஒருவர் பழிவாங்கும் போக்கை கடைப்பிடிப்பதிலுமே அதிக கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

மோனோ ரயில் திட்டம், உழவர் பாதுகாப்பு திட்டம், கேபிள் டிவி மசோதா என்று வரிசையாக தி.மு.க அரசால் விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டதற்கு அ.தி.மு.க பொதுசெயலர் ஜெயலலிதா கடும் கண்டனம் தெரிவித்துள்ளது மட்டுமல்லாமல் ஒரு கோடியே 99 லட்சம் விவசாயத் தொழிலாளர்கள், சிறு மற்றும் குறுவிவசாயிகளின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு உழவர் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை கைவிடும் தன் முடிவை தி.மு.க அரசு திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியுள்ளார்.

ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அரசுகள் மாறும் போது முந்தைய அரசின் திட்டங்களை கிடப்பில் போடுவதன் மூலம் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது ஏழை, நடுத்தர மக்கள்தான் என்றால் அது மிகையல்ல.

சட்டப்பேரவையில் மக்களால் தேர்வு செய்யப்பட்ட உறுப்பினர்களின் முழு ஆதரவுடன் உருவாக்கப்பட்ட சட்டங்களை புதியதாக வரும் அரசு விலக்கி கொள்ளும்பட்சத்தில் அச்சட்டங்களை இயற்றுவதில் என்ன பயன் இருக்கப்போகிறது. அது எந்தவகையில் மக்களை சென்றைடயும். இப்படி மாறி மாறி வரும் அரசுகள் முந்தைய அரசு கொண்டு வந்த நலத்திட்டங்களையும் முடக்கி வைத்தால் மக்கள் நல பணிகள் எந்தவகையில் ஏற்றம் பெறும்.

ஒரு அரசு கொண்டு வரும் நலத்திட்டங்களிலோ அல்லது சட்டங்களிலோ குறைகள் இருந்தால் அவற்றில் சில மாற்றங்களையோ அல்லது அந்த குறைகளை களைந்தோ அத்திட்டங்களை செயல்படுத்த முனைய வேண்டுமே தவிர, அத்திட்டம் கைவிடப்படுவது சரியான தீர்வு அல்ல.

தமிழகத்தில் தொடர்கதையாகி போன இத்தகைய வழக்கங்களினால் மக்களுக்கு ஆட்சியாளர்கள் மேல் ஒரு நம்பகத்தன்மை இல்லாமல் போய்விடுவதற்கு ஏதுவாக இருக்கும். இது ஆரோக்கியமானதும் அல்ல.

ஆட்சி அதிகாரங்கள் மாறலாம். ஆனால் சட்டங்களும், நலதிட்டங்களும் தொடர்ந்து எந்தவிதமான இடையூறும் இல்லாமல் தொடர வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்ப்பார்ப்பு.

#52. கேப்டனை மிஞ்சுவாரா சூப்பர் ஸ்டார்?

ரஜினிகாந்த தொண்டர்கள் ஒருங்கிணைப்பு கூட்டம் என்ற பெயரில் ஆலோசனைக்கூட்டம் நடத்தி வருகின்றனர் தென் மாவட்ட ரஜினி ரசிகர்கள், அதில் விரைவில் ரிலிஸாகும் சிவாஜி படத்தை வெற்றி பெறச்செயத கையோடு, நதிநீர் இணைப்புக்கு சூப்பர் ஸ்டார் முழு வீச்சுடன் பாடுபடவேண்டும் என்று தீர்மானம் போட்டிருக்கின்றனர். அத்துடன் ரஜினியின் இயக்கத்தில் அரசியல், ஜாதி, மதம் போன்ற குறிக்கீடுகளும் என்றும்மே இருக்கக் கூடாது என்று விருப்பம் தெரிவித்திருக்கின்றனர் ரஜினி ரசிகர்கள்.

நதிநீர் இணைப்பு என்ற விஷயத்திலாவது நம்ம சூப்பர் ஸ்டார் கேப்டனை மிஞ்ச வேண்டும் என்று ரஜினி ரசிகர்கள் எதிர்பார்ப்பதுதான் இதற்குப் பின்னணியாம்.

பி.கு : இது தவறுதலாக ஒன்றும் நகைச்சுவை தொகுப்பில் தொகுக்கப்படவில்லை

#51, சிலையும் சிந்தனையும்

மாவீரன் அலெக்சாந்தரைப் பார்க்க ஒரு விருந்தினர் வந்திருந்தார். அவரை அவன் நன்கு உபசரித்தான். தனது மாளிகையிலேயே தங்க வைத்தான். பிறகு அவரைத் தனது அரண்மனைத் தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்.

இருவரும் தோட்டத்தைச் சுற்றி வந்தார்கள். தோட்டத்தில் அநேக பெரிய வீரர்களின் உருவச்சிலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. விருந்தினர் ஒவ்வொரு சிலையிடமும் நிற்பார். அலெக்சாந்தர் அவருக்கு அந்த சிலையின் வரலாற்றைச் சொல்லுவான். இவ்வாறு ஒவ்வொரு சிலையாகப் பார்த்துக் கொண்டே தோட்டத்தின் கடைசிக்கு வந்து விட்டார்கள்.

வந்த விருந்தினர் அலெக்சாந்தரைப் பார்த்தார். ''இத்தனை வீரர்களின் சிலைகள் இந்தத் தோட்டத்தில் இருக்கும் போது உங்களுடைய சிலை மட்டும் இங்கு ஏன் இல்லை ?'' என்று கேட்டார்.

''இங்கு என்னுடைய சிலையைப் பார்த்து, இது யாருடைய சிலை என்று வருபவர்கள் கேட்பதை விட, மாவீரன் அலெக்சாந்தருடைய சிலை ஏன் இங்கு வைக்கப் படவில்லை என்று கேட்பதையே நான் விரும்புகிறேன் '' என்று பதில் சொன்னான் கிரேக்க மன்னன்.

வினோபாவின் 'குட்டிக் கதைகள்'

தேன்கூடு கதை - ஆம்புலன்ஸ்

ஆம்புலன்ஸ் வேகமாய் போய்கொண்டிருந்தது, குற்ற உணர்வு மேலிட தலைக்குனித்திருந்தேன்.எனக்கே என் செயல் அருவெறுப்பாய் இருந்தது. நான் அழுவதாக நினைத்து டாக்டர் சொன்ன ஆறுதல் மேலும் அவமான உணர்ச்சியால் குத்தியது
எனக்கு வேறு வழி தெரியவில்லை அந்த இடத்தைவிட்டு அவசரமாய் வெளியே வருவதற்கு, குற்றுயிராக இவரை ஆம்புலன்ஸில் ஏற்றும்போது திடிர் சொந்தமாகி வண்டியில்
ஏறிக்கொண்டது அப்பொது சமயோசிதமாக தோன்றினாலும் இந்த அரைமணி நேர பயணத்தில் முற்றிலும் குற்ற உணர்ச்சியே மேலோங்கியிருந்தது.

ஆரம்பத்திலிருந்த அவரிடமிருந்த முனுகல் இப்பொது சுத்தமா இல்லை. முனுகும் போது எங்கே நினைவுவந்து என்னை காட்டிகொடுத்து விடுவாரோ என்று பயந்தது மேலும்
வெட்கமாயிருந்தது.இந்த மாதிரியான உளைச்சலுக்கு பேசாமல் அந்த இடத்திலே இருந்திருக்கலாம் போல மற்றும் ஒரு முறை இப்படி நேர்ந்தால் இப்படி செய்ய கூடாது. ச்சய் என்ன கேவலமாய் இப்படி ஒரு சிந்தனை, மற்றும் ஒரு முறையா? ஐய்யோ!.

திடிரன அவரிடமிருந்து அசைவுகள், காற்றை வேகமாக சுவாசிக்க முயற்சித்தார் வேக வேகமாக பேச முயற்சித்தார் எனக்கு திகிலாக இருந்தது அவரின் அசைவுகள் உதரல்களாக வேகமெடுத்தது டாக்டர் கண்களை சோதனை செயதபோது அவரின் கண்கள் வெளிரிருந்தது
தெளிவாக தெரிந்தது டாக்டர் அவருக்கு ஊசிப்போட்டு அமைதிபடுத்தினார் அருகில் வந்து அமர்ந்த டாக்டர் நம்பிகை இழந்திருந்தார் "ஹாஸ்பிடல் போகறவரைக்கும் தாங்கறது கஷ்டம்
தான்".

எனக்கு பெரும் திகிலாக இருந்தது, கடவுளிடம் அவரை உயிர் வாழவை என்ற வேண்டுவதற்கு கூட குழப்பமாயிருந்தது. அவர் இறந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று பயமாக இருந்தது ச்ச ச்ச அவர் ஏன் சாகனும். கடவுளே!. சரி ஹாஸ்பிடல் போனபிறகு
அவருடைய உறவினர்களுக்கு தெரியபடத்தனுமே அவங்க யாருன்னு தெரியாதே நமக்கு அவருடைய கைப்பை பார்ததா எதாவது தெரியலாம் பைல டைரி மாதிரி ஒரு நோட் புக் மட்டும் இருந்தது அப்பா கண்டிப்பா எதாவது குறிப்பு இருக்கும். அவசர அவசரமா
புரட்டினா ம் எதுவும் தெரியல அவருடைய டைய்லி(daily) குறிப்புகளா தான் இருந்தது.

திரும்பவும் அவரிடமிருந்து சத்தம் டாக்டர் வேகமா எழுந்து அருகில் சென்றார் எனக்கு இதயம் நின்றுவிடும் போலிருந்தது. பெரும் முச்சிரைப்பு, டாகடர் வேகமாக நெஞ்சில் அறைந்தார். மீண்டும் ஒரு நீண்ட முச்சி இழுப்பு, பல அறைகள் எந்தவித பலனும்மில்லாமல்
அமைதியானார். என் மனது ஈரம் தோய்ந்த பஞ்சுப்போல கனத்துப்போனது.

டாக்டர் டரைவரிடம் எதாவது std பார்த்து நிறுத்த சொல்லிவிட்டு அருகில் வந்து வீட்டுக்கு சொல்லிட்ங்கன்னார். எனக்கு என்ன சொல்லுவதுன்னு தெரியல ஆனா அப்பவும் உண்மை சொல்ல தைரியம் வரல அதுவும் இல்லாம யாரு அவருடைய சொந்தம் எங்க
இருக்காங்க தெரியாது. நான் அமைதியா இருக்கறதை பார்த்திட்டு டாக்டர்,

கஷ்டம்தான் ஆகவேண்டியத பாருங்க.

இல்ல டாகடர் சொந்தம் இல்ல

ஒ சொந்தம் இல்லையா நீங்க மட்டும்தானா?

ம்.

சரி அப்போ cemetery போகலாமா?
இல்ல எலக்டிரிக் ஃப்ர்னஸ்.

அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடிடலாமான்னு தோணுது யாரோட அப்பாவோ? யாரோட கணவரோ? அப்படி ஓடிப்போனா இவங்க ஆனாத பிணமா எரிக்க போராங்க. மனசு அடிச்சிகுது எப்படி பட்டவரோ இபபடியா ஆகணும். கூடாது. என்ன ஆனாலும் சரி
யாரவது வந்து கேட்டா சொல்லிக்கலாம். இப்போ நாமலே கூட இருந்து செய்துடலாம்.

எரிச்சிடலாம் டாக்டர்.

முழுசா உள்ள போனவர் வரும்போது ஒரு சின்ன பொட்டலமா என் கையில் எனக்கு நிஜமாகவே அழுகை வந்தது. எதற்காக அவசர அவசரமா அந்த பாம் வெடிச்ச் இடத்திலிருந்து வந்தேனோ அது எல்லாம் மறந்து கனத்து நெஞ்சோடு என் இடம் வந்து
சேர்ந்தேன்.

வாட்ச்மெனிடம் ரும் சாவி வாங்கி போகும் அவன் "சார் நாளைக்கு நம்ம ஆனாத ஆசிரமத்துக்கு வருவதாயிருந்த மந்திரி வரலையாம் சார்".

என்னிடம் பெரிதாய் அதிர்ச்சியை எதிர்ப்பார்த்தவனிடம் எதுவும் சொல்லாமல் என் அறைக்கு வந்தேன். கனத்த நெஞ்சு உடைந்து வெகு நேரம் அழுதபடிய இருந்தேன். ஏதோ நினைத்து
கொண்டவனாக அந்த நோட் புக்கை மறுபடியும் புரட்டினேன். கடைசிக்கும் முதல் பக்கதில் எழுதுயிருந்தது.

My father and mother are dead,
Nor friend, nor relation I know;
And now the cold earth is their bed,
And daisies will over them grow.

an orphan

நாய் குரைப்பின் காலங்கள்

நாய்க் குரைப்பின் பொருள் என்க்குத் தெரியும்போது
என் பொருள் சிக்கலும் விடுபட்டுப்போகும்.
என்னைச் சுற்றிச் சதா இந்த நாய்க் குரைப்பு
என் குடியிருப்பு அப்படி.

நாய்க் குரைப்பின் பொருள்பற்றி நான்
யோசிப்பது ஏனெனில்
வேறெங்கும் பொருளற்ற திவிரம் இப்படிப்
பீறிடுவதை நான் கண்டதில்லை என்பதாலேயே.

தன் உடலிலுள்ள ஒவ்வொரு அணுவையும் குவித்து
அடி வயிற்றை எக்கி,
சூன்யத்தில் தலை தூக்கி,
நாய்க் குரைப்பதை நீங்களும் கவனித்திருப்பீர்கள்.

நாய்களுக்கு அவற்றின் குரைப்பின் பொருளோ
பொருளின்மையோ தெரியும்போது
அவை எப்படிக் குரைக்கும்?

குரைக்குமா?

ஒருசமயம் அவை குரைப்பதை விட்டு
வாலை மட்டும் ஆட்டிக்கொண்டிருக்கலாம்.
அந்தக் காலம் இப்போதைவிடவும் நன்றாக இருக்கும்.

...பசுவய்யா

And We Had Talk....

I'd travel to the ends of time
For you, my one, my only love.
I'd force the sun to leave its track
(If you were lost) to fetch you back.
I'd suck the juices from a lime,
I'd re-write Moby Dick in rhyme,
I'd happily commit a crime!
For you, my dearest darling dove.
I'd do it all, and more beside --

Now *would* you take the trash outside?
.
.
.
.
.
.
I've taken the trash out innumerable times,
I've taken the trash out in inclement climes,
I've taken the trash out 'cuz that's what I do,
But I *won't* take the trash out when you tell me to do.

மொழியும் அறிவும் - பெரியார்

மொழி என்பது ஒரு மனிதனுக்கு அவ்வளவு முக்கியமான சாதனம் அல்ல அது இயற்கையானதும் அல்ல அதற்கு ஒரு கட்டாயமும் தேவையில்லை.

மொழி, மனிதனுக்குக் கருத்துக்களை பரிமாறிக் கொள்ளும் அளவுக்கு-விஷயங்களைப் புரிந்துகொள்ள வாய்ப்பளிக்கும் அளவிற்குத் தேவையானதேயொழிய பற்றுக்கொள்ளுமளவிற்கு அவசியமானதல்ல.

மொழியானது சமுதாயத்திலுள்ள சூழ்நிலைக்கு ஏற்றதேயொழிய பொதுவாழ்விற்கு, உணர்ச்சிக்கு ஏற்றதல்ல. இந்த கருத்துக்களைக் கொண்டுதான் நாம் நமக்கு எந்த மொழி வேண்டும் என்பது பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டியவர்களாய் இருக்கிறோம்.

நமக்குச் சொந்த மொழி என்பது - பிறந்த சாதியின் காரணமாக எனக்குக் கன்னடம் சிலருக்குத் தெலுங்கு பெரும்பாலானவர்களுக்குத் தமிழ் நாட்டுக்கு உரியது தமிழ்.

தமிழ்நாட்டில் இருந்துகொண்டு - தமிழ்நாட்டைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டு அரசியலுக்கானாலும், இலக்கியத்திற்கானாலும், போதனைக்கானாலும் ஒரு மொழி வேண்டுமானால் நாம் தேர்ந்தெடுக்கவேண்டியது தமிழ்மொழி என்பதாகத் தான் தோன்றும். அது ஓரளவிற்கு நியாயமாகும். ஆனால், நாடு நம்முடைய சொந்த நாடு ஆனாலும் ஆட்சி தமிழர்களல்லாத அன்னியர்களுடைய ஆட்சியாக இருப்பதால், அந்த அன்னியர்கள் பல நாடுகளை ஒன்று சேர்த்து அடக்கி ஆள்பவராக இருப்பதனால், அவர்களுடைய ஆட்சி நிலைப்பிற்கு, வசதிக்கும் ஏற்றபடி ஏதேதோ காரணங்களைச் சொல்லிக்கொண்டு, அன்னிய மொழியாகிய இந்தி மொழி என்பதுதான் ஆட்சி மொழியாகவும், கல்லூரி போதனா மொழியாகவும், பள்ளிகளில் கட்டாய மொழியாகவும் கூடி இருக்கவேண்டும் என்று ஆட்சியாளர்களால் வலியுறுத்தும் படியான நிலைமை நம் நாட்டுக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. இது நமக்கு ஒரு மாபெரும் கெட்ட வாய்ப்பும் வெட்கப்படத்தக்கதான சம்பவமுமாகும்.

இந்த நாட்டில் மேற்கண்டபடி இந்தி மொழி கட்டாய பாடமாக்கப் (மொழியாக்க) படவேண்டும் என்பதற்கு அரசாங்கமும், இந்த நாட்டுப் பார்ப்பனர்களும், அவர்களின் அருளால் பிழைக்கவேண்டும் என்ற நிலையிலுள்ள பெரும்பாலோரும் எந்த அளவிற்கு வேண்டுமானாலும் இந்தியைப் புகுத்தவும் கட்டாயப்படுத்தவும் இவைகளுக்காகத் தந்திரமான பல வழிகளைக் கோலவும் துணிந்து முன்வந்திருக்கிறார்கள்.

அதுபோலவே, தமிழ்மொழியை அரசியல் மொழியாகவும், கல்லூரி போதனா மொழியாகவும் பள்ளிகளில் கட்டாய மொழியாகவும் இன்னும் இலக்கிய மொழியாகவும் இருக்க வேண்டுமென்று தமிழர்களிடையே அரசியல்வாதிகள் என்போர்களும், மற்றும் புலவர்களும் இலக்கிய வாழ்வுக்காரர்களும், மற்றும் மொழிப்பற்று என்பதை சமயப் பற்றுபோல் முக்கிய பற்று என்று கருதுகின்றவர்களும் வலியுறுத்துகிறார்கள். கிளர்ச்சி வயப்பட்டவர்கள் இதற்காகக் கிளர்ச்சிகளும் செய்கிறார்கள்.

என்னைப் பொறுத்தவரையில், இந்த இரண்டு மொழிகள் பற்றியும் கவலையில்லை பிடிவாதமுமில்லை. இவற்றுள் இந்தி எந்த வகையிலும் நமக்குத் தேவையில்லை என்பதோடு கண்டிப்பாக நம் நாட்டிற்குள்ளே இந்தியைப் புகவே விடக்கூடாது என்பது எனது கருத்தாகும். எந்தத் துறையில் நமது நாட்டிற்குள் இந்தி புகுந்தாலும், சமஸ்கிருதத்தினால் தமிழர்களும், தமிழ்நாடும் இன்று என்ன நிலைமைக்கு வந்து தொல்லையும் மடமையும் இழிவும் அனுபவிக்கிறார்களோ, சற்றேக் குறைய அந்த நிலைமைக்குத்தான் நம்மைக் கொண்டுபோய்விடும் என்பது எனது துணிபு. இந்தி, தமிழ் நாட்டையும் தமிழனையும் வட நாட்டானுக்கு-பார்ப்பனருக்கு அடிமைப்படுத்துவதல்லாமல் வேறு எந்த காரியத்திற்கும் பயன்படாது.

இந்தி ஆட்சிமொழியாய் இருக்கிறதெ என்றால், நாம் உலகம் உள்ள அளவும் வட நாட்டானுக்கு அடிமை ஆக இருப்பது என்று முடிவு செய்துகொண்டோமா? தமிழ் நாடு ஒரு நாளைக்கும் அன்னியன் ஆதிக்கம் இல்லாத சுதந்திர நாடாக இருக்கக்கூடாது என்பதுதான் தமிழ்நாட்டின் நிலையா? அப்படி இல்லை என்றால், இன்றைய அன்னிய நாட்டான் ஆதிக்க ஆட்சியைத் தற்கால (தற்காலிக) ஆட்சி என்றுதானே சொல்ல வேண்டும்?

மற்றும் இந்திமொழி, கலாசாலை போதனைக்கோ, இலக்கிய போதனைக்கோ, ஆட்சிமுறை போதனைக்கோ வேறுமொழியில் இருந்து இந்தி மொழியில் மொழிபெயர்த்து நம் நாட்டிற்குள் புகுத்த வேண்டிய அளவில்தான் இருக்கிறதே தவிர-மற்றபடி மூல நிதி (பொக்கிஷம்) அதில் என்ன இருக்கிறது? இன்று சட்ட அறிவோ, கலை அறிவோ, பொறியியல் அறிவோ, வைத்திய அறிவோ, விஞ்ஞான அறிவோ அளிக்கத்தக்க நேரிடைச் சாதனம் இந்திக்கு என்ன இருக்கிறது?

நிற்க, தமிழை எடுத்துக்கொண்டாலும் இன்று உலக ஞானத்தில் முற்போக்குத் தன்மையில் தமிழுக்கு என்ன சிறப்பு இருக்கிறது? தமிழனுக்கு முதலாவது தெளிவான நேரான சரித்திரம் இல்லை.

தமிழனுக்கு அதுபோலவே சமய ஞான சாதனமும் இல்லை. இவை மாத்திரமல்லாமல், தமிழனுக்கு என்று - ஆரிய ஆதிக்கமும் கலப்பும் அற்ற இலக்கியமும் இல்லை. அதாவது, ஆரியர் வரவுக்கு முந்தியது என்று சொல்லத்தக்க வண்ணம் விவகாரத்திற்கு இடமில்லாத தன்மையில் எதுவும் கிடைப்பது அருமையாகத்தான் இருக்கிறது. தமிழ் மொழி வேண்டுமானால் ஆரியத்திற்கு முந்தியது என்று ஒப்புக்கொள்ளலாம். அதுவும் தமிழனுக்கு இன்றளவும் என்ன பலனைக் கொடுத்திருக்கிறது? விஞ்ஞானத்திற்குச் சிறிதும் பயன்படத் தக்கதாய் இல்லை அறிவுக்கும் தக்கபடி பயனளிக்க முடியவில்லை. தமிழ்மொழி ஏற்பட்டுப் பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் ஆகியும் அதைத் தாய்மொழியாகக் கொண்ட தமிழன் இன்னும் - இந்த விஞ்ஞானப் பரவல் காலத்திலும் உலகில் எங்கும் இல்லாத அளவு மூட நம்பிக்கை உடையவனாகவும், மான உணர்ச்சி என்பது 100-க்கு 75 பாகம் இல்லாதவனாகவும் இருந்துவருகிறான். மனித வாழ்விற்கு மொழி முக்கியம் என்றால் - உலகில் மற்ற மொழி நாடுகளைக் காணும்போது தமிழ் நாட்டுக்குத் தமிழ் என்ன பயன் அளித்திருக்கிறது?

தமிழை வளர்க்கவேண்டும் என்பதெல்லாம் கலைத்துறையிலோ, விஞ்ஞானத் துறையிலோ, மற்றும் சில துறைகளிலோ வேறு மொழியிலிருந்து மொழி பெயர்க்கப்பட வேண்டும் என்கின்ற நிலைதானே தமிழுக்கு இருந்து வருகிறது?

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகத் தமிழ் மொழியானது, மொழியில் ஆகட்டும், பொருளிலாகட்டும், எழுத்திலாகட்டும், வேறு முறைகளிலாகட்டும் எவ்வித முன்னேற்றமும் மாறுதலும் அடையவில்லை. உலகத்திலேயே நீதி சிறந்த இலக்கியம் - குறள் தமிழில் உள்ளது. அது துருப்பிடித்துவிட்டது. என் அனுபவத்திற்கு எட்டியவரையில் உலகத்திலே சிறந்த துறை அறிவு தமிழிலுள்ள கணக்குமுறை, அதாவது இளஞ்சுவடி என்றும் எண் கணக்கு என்றும் சொல்லக்கூடிய இலக்க முறை. அது குப்பைக்கே போய்விட்டது. இவை இரண்டையும் கழித்துவிட்டால் தமிழில் இருந்து - தமிழன் தெரிந்துகொள்ளத் தக்கதோ தமிழனுக்குப் பயன்படக் கூடியதோ எதுவும் தென்படவில்லை. தமிழும் தமிழனும் பெரும்பாலும் பழங்காலச் சின்னமாகக் காணப்படுகின்றன.

தமிழனின் பேச்சுமொழி, தாய்மொழி-தமிழ் என்பதைத் தவிர, தமிழருக்கு வேறு உலக முக்கியத்துவம் எதுவும் எனக்குத் தென்படவில்லை. மற்றபடி, தமிழ் நாட்டிற்கு, தமிழருக்கு வேறு எந்த மொழி தேவையானது - நல்லது அரசியல், விஞ்ஞானம், கலை முதலியவைகளுக்கு ஏற்றது - பயன்படக்கூடியது என்று என்னைக் கேட்டால் - எனக்கு, ஆங்கில மொழிதான் சிறந்தது என்று தோன்றுகிறது. இது எனக்கு சுமார் 35 ஆண்டுகளுக்கு முன்னமேயே தோன்றிய எண்ணமாகும்.

நான் 1939-ல் கோவைக் கல்லூரியில் அதன் பிரின்ஸிபாலின் தலைமையின் கீழ் கல்லூரி மாணவர்கள் முன்னிலையில் பேசும்போது எடுத்துச் சொல்லியிருக்கிறேன். அந்தச் சமயம் நான் இந்தி எதிர்ப்புக்காக சிறைசென்று - சிறையினின்று விடுதலையாகி வந்த பிறகு, கல்லூரி மாணவர்களால் அழைக்கப்பட்டு "மொழி" என்னும் தலைப்பில் பேசிய பேச்சில் குறிப்பிட்டுருக்கிறேன். அந்தத் தலைப்பில் மொழியின் பயன் என்ன? பயனுக்கேற்ற மொழி எது? என்று 2 பிரிவுகளாய்ப் பிரித்துக் கொண்டு பேசியிருக்கிறேன். அப்பேச்சில் ஆங்கில எழுத்துக்களையே தமிழ் எழுத்துக்களுக்கு நெடுங்கணக்காக - அகர வரிசையாக எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்றும், தமிழ் உச்சரிப்புக்கு ஏற்ற எழுத்து ஆங்கிலத்தில் ஏதாவது ஒன்றிரண்டு குறையுமானால் அதற்கேற்ப தமிழ் எழுத்தையே எடுத்துக்கொள்ளலாமென்றும் சொன்னதோடு, மற்றும் ஆங்கிலமே தமிழனின் பேச்சுமொழியாக ஆகும்படியான காலம் ஏற்பட்டால் நான் மிகமிக மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் அடைவேன் என்றும் பேசியிருக்கிறேன். சமீபத்தில் நுங்கம்பாக்கத்தில் இந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டம் என்பதாக ஒரு கூட்டம் கூட்டப்பட்ட காலத்தில் எல்லாக் கட்சிக்காரகளும் வந்திருந்தார்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் பேசிய திருவாளர் இராஜகோபாலாச்சாரியார் அவர்கள் தமிழ்நாட்டுக்கு ஆங்கிலமே ஆட்சி மொழியாக இருக்கவேண்டும் என்றும் பேசினார் பிறகு நான் பேசும்போதும் அதுபோலவே பேசிவிட்டு, ஆங்கிலம் பேச்சு மொழியாக இருந்தாலும் மிகவும் பயன்படும் என்றும் சொன்னேன். அதே சமயம் இப்படி நான் சொல்வதால், மொழி வெறியர்கள் சிலர் என்னை, "நீ யாருக்குப் பிறந்தாய்?" என்றுகூடக் கேட்டார்கள். "அந்த மொழியைப் பேச வேண்டும் என்று சொல்வதானால் நாம் ஆங்கிலேயனுக்குப் பிறப்பதானால், மற்றபடி காப்பி குடிப்பது முதற்கொண்டு இரயில், ரேடியோ, ஆகாய விமானம், டெலிபோன், மருந்து முதலியவை ஆங்கிலேயனுடையவை என்று தெரிந்து தெரிந்து அனுபவிக்கிற நாம் எத்தனை தடவை ஆங்கிலேயனுக்குப் பிறந்தவர்களாவோம் என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், மொழி பேசுவதானால் ஆங்கிலேயனுக்குப் பிறந்தவனாகமாட்டோம்" என்று சொன்னேன். தமிழரின் மூலமோ தமிழ் இலக்கியத்தின் மூலமோ, தமிழ்ச் சமயம், தமிழ்ப் பண்பாடு மூலமோ நாம் உலக மக்களின் முன்னிலையில் ஒருநாளும் இருக்க முடியாது.

தமிழ் வடமொழியைவிட இந்தி மொழியைவிடச் சிறந்தது என்பதிலும், பயன்படத்தக்கது என்பதிலும் எனக்கு அய்யமில்லை என்றாலும், நாம் இன்றைய நிலைமையைவிட வேகமாக முன்னேற வேண்டுமானால் - ஆங்கிலந்தான் சிறந்த சாதனம் என்றும், ஆங்கிலமே அரசியல் மொழியாகவும், போதனா மொழியாகவும் இருந்தாக வேண்டுமென்றும், ஆங்கில எழுத்துக்களே தமிழ் நெடுங்கணக்கு எழுத்துக்களாவது அவசியம் என்றும், ஆங்கிலம் நம் பேச்சு மொழியாவது நலம் பயக்கும் என்றும் தெரிவித்துக்கொள்ளுகிறேன்

நீதி எனப்படுவது

இரண்டாவது உலக யுத்த சமயத்தில், மகாத்மா காந்தி தனிநபர் சத்தியாகிரகம் தொடங்கினார். யுத்தத்தை எதிர்த்து ஒருவர் பொது இடத்தில் பிரச்சாரம் செய்வார். அவரைக் கைது செய்து சிறையிலடைத்தாலும், வன்முறை எதிலும் ஈடுபடாத காரணத்தினால்
சிறையிலிருந்து ஜாமீன் பெற்று வெளி வந்து மீண்டும் பிரச்சாரம் செய்வார். இதைத் தவிர்ப்பதற்காக அன்றைய ஆங்கிலேய அரசு, இவ்வாறு கைதானவர்கள் ஜாமீனில் வெளிவராமல் தடுக்க 'Criminal law amendment act' ஐ அறிமுகப்படுத்தியது.
இன்றைக்கும் அந்தச் சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டு வருவது யாரை ஒடுக்க ?...

அடிப்படையில் ஆங்கிலேய காலத்துச் சட்டத்தைச் சார்ந்திருந்தாலும், நமது சட்டத்தில் உள்ள பெரும்பாலான மக்கள் நலம் சார்ந்த சட்டங்கள் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்பே உருவாக்கப்பட்டவை. அப்பொழுதெல்லாம் ஆயுள் தண்டனை என்பது 20 ஆண்டுக்
கடுங்காவல் தண்டனை. வ. உ.சி. க்கு விதிக்கப்பட்ட இரண்டு ஜென்ம தண்டனை என்பது நாற்பது வருட கடுங்காவல் தண்டனையே ஆகும். இப்பொழுது ஆயுள் தண்டனை பதினான்கு
ஆண்டு சிறை வாசமாகக் குறைக்கப்பட்டுவிட்டது. சாட்டையடி போன்ற ஈவிரக்கமற்ற தண்டனைகளும் ஒழிக்கப்பட்டு விட்டன. சர்வசாதாரணமாய்ப் புழங்கிக் கொண்டிருந்த தூக்கு தண்டனை இப்பொழுது மிகவும் அரிய குற்றங்களுக்கு மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. (ஆனால், இன்னமும் எடுத்ததற்கெல்லாம் தூக்குதண்டனை கொடுத்து அதை ஒரு கேலிப் பொருளாக
மாற்றிய, மாற்றிக் கொண்டிருக்கும் பெருமை திரைப்படங்களுக்கு உண்டு) அப்படியும் மக்கள் நம்பிக்கையை நீதிமன்றங்கள் இழந்து வருகின்றன. மேம்படுத்துதல் நடைபெறாத எந்தத் துறையும் ஒட்டடை படிந்தே காணப்படும். இன்றைய நீதித்துறை, வழக்குகளை
விசாரிக்க ஏற்படுத்தும் காலதாமதம் எதனால் ஏற்படுகிறது?

சாதாரணமாகக் கொலை வழக்குகள் மற்றும் சிறப்பு நீதிமன்றங்களில் நடைபெறும் வழக்குகள் போன்றவை துரிதமாக நடைபெறும். (அப்படியும் 'ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கு' முடிவதற்குள் இரு தேர்தல் காலம் முடிவடைந்து விட்டது). சாதாரண வழக்குகள் சவ்வு
போல இழுத்துக்கொண்டே போகும். சாதாரணமாக ஒரு பாகப்பிரிவினை சம்பந்தப்பட்ட வழக்கு முடிவதற்குப் பத்து ஆண்டுகளாகின்றன.

இந்தியச் சட்டத்தில் விரைவில் வழக்கை முடிப்பதற்கு எவ்வித வழியும் இல்லை. ஆனால் வழக்கைத் தாமதப்படுத்த அநேக வழிகள் உண்டு. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் வழக்குகள் குறைவாய் இருந்தன. அப்பொழுது கடைப்பிடிக்கப்பட்ட நீதிமன்ற நடைமுறைகள்
இன்றைக்குப் பயன்படாது. எனினும் ஆங்கிலேயர் காலத்து நீதிமன்ற நடைமுறைகளே இன்றும் பின்பற்றப்படுகின்றன. ஒரு வழக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு வழக்கு எண் வழங்குவதற்கு இந்திய நீதிமன்றத்திற்கு ஒரு மாத காலம் தேவைப்படுகிறது. அதற்குப் பின்
அனுப்பப்படும் சம்மன்களை எதிர்த்தரப்பு, நிர்வாக ஊழியர்களுக்கு லஞ்சம் கொடுத்து 'எதிர்த்தரப்பினர் ஊரில் இல்லை' எனச் சொல்ல வைத்து, ஆறு மாதத்திலிருந்து ஓராண்டு வரை இழுத்தடிக்கலாம். 'வழக்கறிஞருக்கு உடல்நிலை சரியில்லை' என்றோ, 'வழக்கில் ஈடுபடுத்தப்பட்டவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லை' என்றோ ஆயிரமாயிரம் பொய் சொல்லி 'வாய்தா' க்கள் வாங்கலாம்.

நீதிமன்றம் தொடங்கிப் பத்தரை மணி முதல் பன்னிரெண்டரை மணி வரை இரண்டு மணி நேரம் நீதிபதி வழக்கு எண் போடுதல், தேதி கொடுத்தல் போன்ற பணிகளுக்கே சரியாகப் போய் விடுகிறது. இது போன்ற நிர்வாகப்பணிகள் நீதிபதியின் பொறுப்பிலிருந்து அகற்றப்பட
வேண்டும். வழக்கை விசாரித்துத் தீர்ப்பளித்தல் என்பது மட்டுமே நீதிபதியின் பணியாக இருக்க வேண்டும்.

மலேசியா, சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளில் வழக்குத் தொடங்குவதற்கு ஒரு மாத கால அவகாசமும், முடிவதற்கு ஓராண்டு கால அவகாசமும் மட்டுமே தரப்படுகின்றன. வழக்கில் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஆஜராகவில்லையெனில் அவருக்கு எதிராகத் தீர்ப்பு வழங்கப்படும்.

வழக்குகள் தூரிதமாக நடைபெற மக்கள் நீதிமன்றங்கள் என்றழைக்கப்பட்ட 'லோக் அதாலத்' அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்னவோ உண்மை. ஆனால், இரு தரப்பினரும் விரும்பினால்
மட்டுமே வழக்கினை 'லோக் அதாலத்தில்' நடத்த முடியும். இதனால் பெரும்பாலான வழக்குகள் வழக்கமான நீதிமன்றங்களிலேயே நடைபெறுகின்றன.

நவீன விஞ்ஞான வளர்ச்சியைக் கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ளாதது நீதித்துறை பற்றிய மற்றொரு குறையாகும். இந்திய சாட்சிய சட்டம் (Indian evidence act) மாற்றப்பட வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகிறது. ஜெராக்ஸ் பிரதிகளை எதிர்த்தரப்பு ஒப்புதல்
கொடுத்தால் மட்டுமே நீதிமன்றம் சாட்சியமாக அங்கீகரிக்கும். விடியோ பதிவுகள் போன்றவை இரண்டாம் தர சாட்சியமாகக் கருதப்படுமே தவிர முதன்மை சாட்சியாக (Primary evidence) ஒப்புக் கொள்ளப்பட மாட்டாது. தீர்ப்பு நகல்களை நீதிமன்றத்திலிருந்து பெறுவதற்கே கூட சில நேரங்களில் ஏழெட்டு மாதங்களாகி விடுகின்றன.

D.T.P. போன்ற நவீன வசதிகளை உபயோகப்படுத்தினால் உத்தரவு நகல்கள் ஓரிரு வாரங்களில் தயாராகிவிடும். உயர்நீதிமன்றத்தில் பெயில் கொடுப்பதற்கு அச்சடிக்கப்பட்ட
'format' உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். அதை எல்லா நீதிமன்றங்களும் கடைப்பிடிக்கலாம்.

நீதிமன்றத்தில் உடனடியாகக் களைந்தெறியப்பட வேண்டியவைகளில் முதன்மையானது ஊழல். உச்ச நீதிமன்றத்திலிருந்து பெஞ்ச் நீதிமன்றம் வரை ஊழல் என்பது தலைவிரித்தாடுகிறது. நீதிபதியின் தேர்வுக்கு அவரது குணத்தை விட செல்வாக்கே கருத்தில்
கொள்ளப்படுவதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.

நீதித்துறையை ஆராய்வதற்கென பல கமிஷன்கள் உருவாக்கப்பட்டன. உருவாக்கப்படும் பொழுது செய்தித்தாள்களில் இடம் பெறுவதைத் தவிர இந்தக் கமிஷன்கள் பெரும்பாலும் மக்கள் தொடர்பற்றே இருக்கின்றன. பல ஊர்களில் உள்ள வழக்கறிஞர் சங்கங்கள் மற்றும் சமூக அமைப்புகளிடம் கருத்துகள் கேட்டறியப்படாமலே கமிஷன்கள் செயல்படுவது எவ்வித
நன்மையையும் பயக்கப் போவதில்லை. தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகள், கமிஷன் அறிக்கைகளைக் கிடப்பில் போடுவது போன்றவற்றை மாற்றவே இன்னும் அரசாங்கம் முயலாதபொழுது அரசாங்க அமைப்பின் மேம்பாட்டைப் பற்றிப் பேசுவது அரசியல்
நகைச்சுவையாகிவிட்டது.

மக்களைப் பற்றிய அக்கறை கொண்ட எந்தவொரு சமுதாய அரசியலமைப்பும் தனது குறைகளை நிவர்த்தி செய்தபடி மேலும் மேலும் மாற்றங்களை உள்வாங்கிக் கொண்டிருக்கும்.
அரசியலமைப்பில் உள்ள குறைகளை நிவர்த்தி செய்யாத இந்திய அரசாங்கம், சில விஷயங்களில் எவ்வளவு வேகமாய்ச் செயல்படுகிறது என்பதைப் பார்க்க ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. உதாரணத்திற்குப் பஞ்சாப் தீவிரவாதிகளின் நவீன ஆயுதங்களை
எதிர்கொள்ள அம் மாநிலக் காவல்துறையினருக்கு வழங்கப்பட்ட ஸ்டென் துப்பாக்கிகள் இன்று எல்லா மாநிலக் காவல்துறையினர் கைகளிலும் காணக் கிடைக்கிறது!

ரப்பர், பிளாஸ்டிக் குண்டுகள், தண்ணீர் பீரங்கி என்று பொதுமக்களிடையே அதிகம் சேதத்தை, உயிர்ப்பலியை ஏற்படுத்தாத ஆயுதங்களை வெளிநாட்டுக் காவல்துறையினர் பயன்படுத்தும்போது, இங்கிலாந்து இறக்குமதிச் சட்டங்களை இன்னமும் கடைப்பிடித்துக்
கொண்டிருக்கும் நாம், பொதுமக்களுக்கெதிராகக் காவல்துறையினர் கையாளும் வன்முறை ஆயுதங்களுக்கு மட்டும் இன்னமும் விடை கொடுக்காமல் இருப்பது வன்முறைக்கு மேலும் வித்திடுவதாய் அமையாதா?

இவர்களுக்கும் ஒரு ஜாதி Please..

தெருவோரம் கம்பி மேல நடந்து, ஆட்டம் ஆடி, பல்டி அடிச்சி வேடிக்கை காட்டி வாழ்கை நடத்துகின்ற அந்த மக்களை கவனிச்சிருக்கிங்களா? இல்லைன்னா உங்க வீட்டு வாண்டுகளை
கேட்டுப்பாறுங்க தெரியும். மக்கள் வேடிக்கை பார்த்து கைத்தட்டி கொடுக்கும் சன்மானம் தான் அவர்கள் வருமானம்.

எங்கிருந்து வந்தோம், எங்கு வாழ்வதுன்னு தெரியாத அவலநிலை இவர்களுடையது.நினைவு தெரிந்த காலம் முதல் இவர்கள் இப்படிதான், இவர்கள் முன்னோர்களும் தெரு கூத்தாடிகள்தான்.

கிட்டதட்ட இரண்டு நூற்றாண்டிடுகளா தமிழகத்தில ஊர் ஊராக சுற்றி கூத்தாடி வருகின்றனர். சென்ற ஊரே சொந்த ஊர் இன்பமோ துன்பமோ இறப்போ, பிறப்போ பயணங்கள் நிற்பதில்லை இறந்தால் அங்கேயே புதைத்து விட்டு அடுத்த வேலை உணவுக்காக
தொடரும் பயணம்.

சில வருடங்களுக்கு முன் தங்களுக்கும் ஒரு இடம் வேண்டி புறம்போக்கு நிலங்களை ஆக்கிரமித்தனர். எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில இவர்களுக்கு இந்த நிலங்களை பட்டாமனைகளா வழங்கப்பட்டன. அதிக குழந்தைகள் இருந்தால் அதிக வருமானம். குலத்தொழிலுக்காக
முளையிலேயே கிள்ளி எறியப்படுகிற கல்வி.

அப்படியே விதிவிலக்காக படிக்கிற பிள்ளைகள் கூட மேற்கல்வி தொடர முடிவிதில்லை காரணம் இவர்களுக்கு என்று ஒரு தனிப்பட்ட ஜாதி இல்லை.

ஜாதி ஒழிக்க விவாதிங்கள் போராடுங்கள், ஆனா அதுவரைக்கு இவர்களுக்கும் ஒரு ஜாதி Please.. ஏன்னா ஜாதி இல்லையேல் கல்வி இல்லை என்பது சமுதாயத்தின் நிலை.

சும்மா இருக்கதான் ஆசைப்படுகிறேன்

நான் யார் என்று சொல்லாமல்
நீ யார் என்று கேட்காமல்
சும்மா இருக்கதான் ஆசைப்படுகிறேன்

அவன் இவன் உவன்
யாரைப்பற்றியும் தெரிந்துக்கொள்ளாமல்
சும்மா இருக்கதான் ஆசைப்படுகிறேன்

எரியும் கூரையின் மேல் நிலவு
படத்தை வெறுக்காமலும் ரசிக்காமலும்
சும்மா இருக்கதான் ஆசைப்படுகிறேன்

நீண்ட வாக்கியம் படித்தாலும்
துளி தேன் ருசித்தாலும்
சும்மா இருக்கதான் ஆசைப்படுகிறேன்

நீ பார்த்த பார்வையும்
போன பின்பிருந்த வெற்றிடத்தை
பார்த்தால் மட்டும்.

குரங்கு கேட்கிறது - விந்தன்

'மனம் ஒரு குரங்கு' என்று சொல்லிக் கொள்வதோடு மனிதர்களான நீங்கள் நிற்பதில்லை. ஆதியில் என்னிலிருந்து வந்ததாகவே நீங்கள் சொல்லிக் கொள்கிறீர்கள். அதையும் சாதாரணமாகச் சொல்லிக் கொள்ளவில்லை. ஆராய்ச்சி பூர்வமாகச் சொல்லி கொள்கிறீர்கள். அதற்கென்றே 'டார்வின் சித்தாந்தம்' என்று ஒரு தனி சித்தாந்தத்தையே உருவாக்கி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இன்னும் சொல்லப் போனால் அதை ஒரு பெருமையாகக் கூட நீங்கள் கருதிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்!

நாங்கள் அந்த அளவுக்கு எங்களுடைய பெருமையைக் குறைத்துக் கொள்ளவில்லை. காரணம் உங்களுக்கு மட்டுமே இருப்பதாக நீங்கள் சொல்லிக் கொள்ளும் 'பகுத்தறிவு' எங்களுக்கு இல்லாமல் இருப்பதுதானோ என்னவோ?

இராம-இராவண யுத்தத்தில் ஈடுபட்டதன் காரணமாக உங்களில் சிலருக்கு நாங்கள் வணக்கத்துக்குரிய ஜீவன்களாக இருந்து வருகிறோம். ஆயினும் என்ன! கடவுளரைக் குறிக்கும் விக்ரகங்களை வேண்டுமானால் நீங்கள் 'நைவேத்தியம்' என்ற பேரால் பழம், பட்சணம் வைத்து வணங்குவீர்கள் - அவற்றை எடுத்து அவை தின்று விடாது என்ற தைரியத்தில்! எங்களை வணங்கும் போதோ? - 'ராம ராமா!' என்று கன்னத்தை வலிக்காமல் தொட்டுக் கொள்வதோடு சரி!

இதனால் என்ன நடக்கிறது? - எங்களுக்கு வேண்டியதை நாங்கள் உங்களிடமிருந்து தட்டிப் பறித்தே தின்ன வேண்டியிருக்கிறது.

நாங்கள் மட்டும் என்ன, நீங்களும் ஒருவரை ஒருவர் நாசூக்காக, நாகரிகமாகத் தட்டிப் பறித்தே தின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்!

இது உங்கள் பிறவிக் குணம். நீங்களாக யாருக்கும் எதுவும் கொடுக்க மாட்டீர்கள். அப்படியே கொடுத்தாலும் எதாவது ஒரு லாப நோக்கோடுதான் கொடுப்பீர்கள். நல்ல வேளையாகக் கடவுள் உங்கள் கண்ணில் படுவதில்லை. பட்டால் அவருக்கு எதிர்த்தாற் போலேயே யாராவது பிச்சைக்காரனுக்கு ஒரு காசை எடுத்து தாராளமாக தருமம் செய்து விட்டு, 'நான்தான் தருமம் செய்து விட்டேனே, எங்கே எனக்கு மோட்ச சாம்ராஜ்யம்? கொண்டா!' என்று கூசாமல் கேட்டாலும் கேட்பீர்கள்!

'இருப்பவன் எதையும் எதிர்பாராமல் இல்லாதவனுக்குக் கொடுப்பது' என்ற ஒரு தருமத்தை மட்டுமாவது நீங்கள் அன்றிலிருந்தே கடைப்பிடித்து வந்திருந்தால், இன்று உங்களிடையே திருடர்களும் கொலைகாரர்களும் ஏன் உருவாகியிருக்கப் போகிறார்கள்?.

அல்லது 'இந்த உலகத்தில் காணும் எல்லாமே எல்லாருக்கும் சொந்தமானவை. இவற்றில் உனக்கு, எனக்கு என்று எதுவும் இல்லை' என்ற 'வேதாந்த' த்தை எங்களைப் போலவே நீங்களும் உண்மையாகவே கடைப்பிடித்து வந்திருந்தாலும் உங்களிடையே 'இருப்பவன்' என்றும், 'இல்லாதவன்' என்றும், இப்போது எவனும் இருந்திருக்க மாட்டானே!

போகட்டும். இதற்கெல்லாம் அடிப்படைக் காரணம் என்ன தெரியுமா? - உங்களுக்குத் 'தன்னம்பிக்கை' இல்லாமற் போனதுதான்.

அந்தத் தன்னம்பிக்கை உங்களுக்கு இல்லையென்றாலும் உங்கள் குழந்தைகளுக்காவது இருக்க வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா?

அதுவும் இல்லை.

நான்தான் சில சமயம் உங்கள் வீட்டுக் கூரையின் மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு உங்களை கவனித்துக் கொண்டே இருக்கிறேனே! - நீங்கள் பல் தேய்ப்பதைப் பார்த்து விட்டு உங்கள் குழந்தை தானும் பல் தேய்க்க எண்ணிப் பேஸ்ட்டையும் பிரஷ்ஷையும் கையில் எடுத்தால் போதும், 'வேண்டாண்டா கண்ணு உனக்குத் தேய்க்கத் தெரியாது. இப்படி கொண்டா, நானே தேய்த்து விடுகிறேன்!' என்று நீங்களே அதற்குப் பல் தேய்த்து விடுகிறீர்கள். குளிக்கப் போனால் உனக்குத் தெரியாதுடா, இப்படி வா!' என்று நீங்களே அதைக் குளிப்பாட்டி விடுகிறீர்கள். சாப்பிடப் போனால், 'உனக்குத் தெரியாதுடா, இப்படி வா' என்று நீங்களே அதற்கு ஊட்டி விடுகிறீர்கள். உடை அணிந்து கொள்ளப் போனால் 'உனக்குத் தெரியாதுடா, இப்படி வா!' என்று நீங்களே அதற்கு உடை அணிவித்து விடுகிறீர்கள்.

எல்லாம் முடிந்து பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போகும்போது 'அப்பா! பென்சில் வாங்க வேண்டும். காசு தா? என்று கேட்டாலோ, 'உனக்கு என்ன தெரியும், பென்சில் வாங்க? வா நானே வாங்கித் தருகிறேன்!' என்று அவனைக் கையோடு கடைக்கு அழைத்துப் போய்ப் பென்சில் வாங்கித் தந்துவிட்டு, 'பார்த்துப் போ, பத்திரமா போ! பார்த்துப்போ, பத்திரமா போ!' என்று ஆயிரம் 'பார்த்து'களும், ஆயிரம் 'பத்திர'ங்களும் சொல்லி அனுப்பி விட்டு வருகிறீர்கள். முடிந்தால் பள்ளி வரை சென்று அவனை அங்கே உட்கார வைத்த பின்னரே நீங்கள் வேலைக்குச் செல்கிறீர்கள்.

அதாவது, எடுத்ததற்கெல்லாம் 'உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது, உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது' என்று சொல்லிச் சொல்லியே அவனை ஒன்றும் தெரியாதவனாக வளர்த்து, எதற்கும் தன்னை நம்பி வாழாமல் பிறரை நம்பி வாழக் கூடியவனாக அவனை உருவாக்கி விட்டு விடுகிறீர்கள்!.

ஓ மனிதா ! என்னையும் என் குட்டியையும் சேர்ந்தாற் போல் எங்கேயாவது பார்த்திருக்கிறாயா நீ? - 'ஐயோ, குழந்தைக்கு ஒன்றும் தெரியாதே! தவறிக் கீழே விழுந்து விடுமே!' என்று நான் அதை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க மாட்டேன். அதுதான் என்னை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கும். அதுவும் எப்படி? - என் முதுகைத் தன் கால்களால் சுற்றி வளைத்துப் பிடித்தபடி, அடி வயிற்றில் தலை கீழாகத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும். நானோ அதைக் குனிந்து கூடப் பார்க்காமல் கிளைக்குக் கிளை, மரத்துக்கு மரம் இரை தேடித் தாவிக் கொண்டே இருப்பேன். அப்படித் தாவும்போது, 'பத்திரம், கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொள்,' என்றோ 'விழுந்துவிடப் போகிறாய், ஜாக்கிரதை!' என்றோ அதனிடம் சொல்லி, அதை எச்சரித்தாவது வைப்பேன் என்கிறீர்களா? - மாட்டேன். தன்னைத் தானே தான் அது காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். 'என்னைக் கொண்டு தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளலாம்' என்ற எண்ணம் அதற்குள் எழுந்து விட்டால், பிற்காலத்தில் அது தன்னைக் கொண்டு தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வது எப்படி?

இப்படிச் செய்வதால், 'எனக்கு அதன் மேல் அன்பே கிடையாது' என்று நீங்கள் நினைத்து விடாதீர்கள். உண்டு. நானும் உங்கள் வீட்டுப் பெண்களைப் போல அதை என் முன்னங்கால்களால் அணைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு பால் கொடுப்பதுண்டு - ஆனால் எதுவரை? - அதற்கு இந்த உலகம் தெரியும் வரை. தெரிந்த பின்? - எதற்கும் பிறரை அது ஏன் எதிர்பார்க்க வேண்டும்? ஏன் எதிர்பார்க்க விட வேண்டும்?

புலி இருக்கிறதே புலி, அதற்கு எங்களைக் கண்டால் வெல்லம். நாக்கைச் சப்புக் கொட்டிக் கொண்டு அது எங்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வரும். சில சமயம் அது எங்களைப் பிடித்துத் தின்ன மரத்தில் கூடத் தாவும். அதற்குப் பயந்து நாங்கள் வானளாவி வளர்ந்துள்ள மூங்கிலின் உச்சிக்குப் போய்விடுவோம். அந்த மூங்கிலோ எங்கள் கனத்தைத் தாங்காமல் 'ஸ்பிரிங்' போல் உதைத்துக் கொண்டு அப்படியும் இப்படியுமாக வீசி வீசி ஆடும். அந்த ஆட்டத்தில் சில சமயம் எங்களை வளைத்துப் பிடித்தபடி தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் எங்கள் குட்டிகள், பிடி தளர்ந்து கீழே விழுந்து விடுவதுண்டு. அப்போதும் அவற்றைக் காப்பாற்ற நாங்கள் விரைந்து செல்வோம் என்கிறீர்களா? - மாட்டோ ம். தட்டுத் தடுமாறி எழுந்து தங்களைத் தாங்களே காப்பாற்றிக் கொள்ளட்டும் என்றுதான் அவற்றை விட்டு விடுவோம்...

இம்மாதிரி சமயங்களில் அவை காணாமற் போனால் கூட அவற்றைத் தேடி நாங்கள் அலைவது கிடையாது. ஏனெனில், என்றாவது ஒருநாள் அவையே எங்களைத் தேடி வந்துவிடும் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும். நாங்கள் அவற்றைத் தேட மாட்டோ ம் என்பதும் அவற்றுக்குத் தெரியும்.

மனம் விட்டுச் சொல்கிறேனே! இயற்கையாக இல்லாத பந்தத்தையும் பாசத்தையும் உங்களைப் போல் அவ்வப்போது விலை கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டு, அவற்றுக்காக ஒருவருக்கு ஒருவர் பாரமாக இருந்து கொண்டு, சதா தொல்லையில் உழன்றபடி வாழும் வாழ்வு எங்களுக்குப் பிடிப்பதே இல்லை.

அப்படியிருக்க, எங்களிலிருந்து வந்ததாக நீங்கள் எப்படித் தான் சொல்லிக் கொள்கிறீர்களோ, அதுதான் எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.

நன்றி : 'ஓ, மனிதா! ' (கட்டுரைத் தொகுப்பிலிருந்து)
ஆசிரியர் : விந்தன்
வெளியீடு : புத்தகப் பூங்கா

ஜனநாயகம் ஏன்? எப்படி? என்ன?

நம்ம மன்னர் இருக்காரு இல்லிங்க மன்னர் அவரு மொத்த அதிகாரத்தையும் வச்சிகிட்டு கொஞ்சமா இந்த நிலக்கிழார், மந்திரி, மத குரு அப்படின்னு சில பேர்களிடம் மட்டுமிருந்தது அதிகாரம்.

சி(ப)ல காலக்கட்டத்துக்கு பிறகு அதாங்க இந்த இயந்திர உற்பத்தி அதிகரிச்ச காலல்கட்டத்தாங்க, அப்போ இந்த முதலாளிகள் ( முதலாளித்துவம்) தொழிலாளர்களின் துணையுடன் மன்னர் கிட்ட இருந்த அதிகாரத்தை புடிங்கி கிட்டாங்க.

அப்படியே தொழிலாளர்களுக்கும் ஆட்சியில பங்கு தருவதாக சொல்லி நாடாளுமன்றம், தேர்தல், இதன் அங்கத்தவரை தேர்தெடுக்கும் முறை அப்படின்னு சொல்லி அதாங்க இந்த
ஜனநாயக முறை அத கொண்டுவந்தாங்க.

இதல பாருங்க இந்த நாகரிகமான தேர்தல் முறையல வயதுவந்த ஆண்களூக்கு மட்டுமே முதல்ல வாக்குரிமை இருந்தது அப்புறம் இந்த நூற்றாண்டுல தான் பெண்களுக்கான வோட்டுரிமை.

இத்தகைய ஜனநாயகம் என்னன்னா முன்னேற்றமான நாகரிகமான அரிசியல் முறையாம். ஏன்னா இத்தகைய ஆட்சி பெரும்பான்மையினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆட்சியாட்சே.
பெரும்பான்மையினர் சொன்னா அதுவே நீதி அதுவே மரபு.

அப்படியே இந்த மொழி,இனம்,நிறம்,மதம்,சாதி, தொழில்,பால்நிலை சார்ந்த சிறுபான்மையிரான மக்களை ஒடுக்குவது பெரும்பான்மையினர் நீதியாகிறது, அஃதே ஆட்சியின் நீதி.